[RSS] napisz do nas
Grzechowisko
Pod Berdem Wetlina
Bieszczaderia

Strona główna / Dokąd iść / Szlaki turystyczne i górskie szczyty

rozmiar tekstu: A A A
poprzednie zdjęcie           powrót do galerii          następne zdjęcie
Grupa Tarnicy, Bukowego Berda i Halicza
Caryca  2011-10-26

Opis

MIEJSCE:
region: Bieszczady Wysokie
miejscowosc:

Grupa Tarnicy, Bukowego Berda i Halicza

 

Grupa ta obejmuje najwyższe szczyty Bieszczad: Tarnicę (1346 m), Krzemień (1335 m), Halicz (1333 m), Szeroki Wierch (1315 m), Bukowe Berdo (1313 m), Kopę Bukowską (1312 m), Rozsypaniec (1273 m) i Kińczyk Bukowski (1251 m).

 

Pasmo połonin schodzi się w niej na Połoninie Bukowskiej (Kińczyk) z głównym grzbietem Karpat, nazywanym grzbietem granicznym. Grupę górską w całości obejmuje rezerwat ścisły Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

 

Na połoninach kilometrami rozciągają się wschodniokarpackie traworośla, ziołorośla i ogromne pola borówczysk, tylko gdzieniegdzie poprzetykane wyskogórskimi murawami. Długo trwał w nauce spór o to, czy połoniny są pochodzenia naturalnego czy też powstały na skutek działalności człowieka, od setek lat wykorzystywane jako pastwiska. Zadziwiał niespotykanie niski, bo zaledwie na wysokości 1150-1250 m, przebieg górnej granicy lasu i brak świerkowego regla górnego. Teraz już wiadomo, że te wysokogórskie łąki istnieją od epoki lodowej, a niska granica lasu związana jest z permanentnymi suchymi wiatrami (halnymi) znad Niziny Węgierskiej i niskimi temperaturami na tej wysokości. Wspiąwszy się na połoniny, zaobserwować można zjawisko inwersji klimatycznej – często w dolinach panuje ciepła, słoneczna pogoda, a na górze utrzymuje się zimna mgła lub odwrotnie.

 

W rejonie Tarnicy wytyczono trzy ścieżki przyrodnicze i przyrodniczo-historyczne, po których można się poruszać bez specjalnych zezwoleń, zresztą w większości poprowadzono je wzdłuż już istniejących szlaków znakowanych. Do każdej z nich stworzono specjalistyczny przewodnik książkowy z opisem, rysunkami i kolorowymi zdjęciami. Jeżeli kogoś interesuje głęboka wiedza przyrodnicza, przed wyruszeniem w opisane trasy powinien się weń zaopatrzyć (w punkach kasowo-kontrolnych BPN, przy wejściu na szlaki; ok. 6 zł). W terenie poszczególne przystanki ścieżek oznaczone są białymi tabliczkami z zieloną przekątną, numerem i symbolem ścieżki („Salamandra”, „Orlik”, „Śnieżyca”).

 

Źródło. Bieszczady Wysokie. Panoramy widokowe, schematy szlaków turystycznych. Agencja Wydawnicza WiT, Piwniczna-Zdrój 2000.





Ocena: 0/10
Ilość głosów: 0


Dodaj komentarz dodaj do ulubionych drukuj

wyjscie
copyright © bieszczaderia.pl | on-line: 7 | Projekt: intellect.pl