OSŁAWICA

Osiedle PGR w dolinie Osławicy, na południe od Komańczy (ok. 40 mieszk.).

Osławicę lokowano na prawie wołoskim w 1530 r., na surowym korzeniu, z dwudziestoletnią wolnizną dla osadników. Jej osadźca, Jaczko Wosczynka, pochodził z niedalekich Radoszyc. Początkowo wieś królewska, już po dziewięciu latach przeszła Osławica na własność Mikołaja Herburta Odnowskiego, kasztelana przemyskiego, a wkrótce wojewody sandomierskiego.

W 1821 r. zbudowano w Osławicy nową, murowaną cerkiew filialną pw. św. Michała Archanioła, bardzo podobną do istniejącej do dziś cerkwi w Smolniku nad Osławą. W 1921 r. wieś liczyła 121 domów i 723 mieszkańców (696 grek., 13 rzym., 13 mojż.). Po 1944 r. wieś całkowicie wysiedlono i zniszczono zabudowę. Opuszczoną i zdewastowaną cerkiew rozebrano w latach sześćdziesiątych.

*Źródło: „Bieszczady 2006. Przewodnik dla prawdziwego turysty”, Wyd. Rewasz, Pruszków 2006.