Nazwa miejscowości.
Smerek 1529, 1580, 1589, 1678, 1785, XIX i XX w., ukr. Смерек [Smerek]. Nazwa pochodzi od urk. Смерека [smereka] (pol. świerk).

Historia.
Wieś lokowana na prawie wołoskim nad potokiem Niedźwiedź spływającym spod Okrąglika do rzeczki Wetlinki. Powstała przed 1529 r. Pierwotnie należała do dóbr Kmitów do 1580 r., a następnie do Herburtów (1580 – 1630). Na przełomie XVI i XVII w. stała się własnością Boguskich, a w 2 poł. XVII w. należała do Romerów. W 1614 r. istniała we wsi banda licząca 98 zbójników, którą dowodził kniaź Petro, była ona postrachem dla okolicznych miejscowości. W 1921 r. była to jedna z większych miejscowości w okolicy. Okres międzywojenny sprzyjał rozwojowi, powstało wówczas kilkanaście nowych domów. Pod koniec II wojny światowej wszyscy mieszkańcy zostali wytypowani do wysiedlenia na Ukrainę. Miejscowa ludność jednak nie chciała opuszczać swoich domów dobrowolnie i ukrywała się w lasach podczas obław organizowanych przez wojsko. Kolejne obławy doprowadziły do tego, że do połowy 1946r. wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni na Ukrainę. Na początku XX w. tutejszy majątek wykupiła wiedeńska firma zajmująca się handlem drewna. Wówczas przedłużono tory kolejki wąskotorowej Majdan – Kalnica do przysiółka Beskid w Smereku. Spowodowało to szybki rozwój miejscowości, powstał tartak parowy, 2 młyny wodne, karczma, gajówka oraz dwa domki myśliwskie.*


*Źródło: S. Kryciński, Bieszczady. Słownik historyczno-krajoznawczy, Warszawa 1995