Połonina Wetlińska – pasmo górskie i jedna z połonin w Bieszczadach Zachodnich.

Jest to masyw o kilku wierzchołkach, a jego kontynuacją jest góra Smerek oddzielona przełęczą M. Orłowicza. Południowo-zachodnie stoki masywu są krótkie i stromo opadają w dolinę Wetlinki, natomiast północno-wschodnie przechodzą w długie grzbiety, które łagodnie opadają ku bardziej odległej dolinie Sanu.

Kulminacje Połoniny Wetlińskiej:

* Roh 1255 m n.p.m.

* Osadzki Wierch 1253 m n.p.m.

* Hasiakowa Skała 1228 m n.p.m.

* Hnatowe Berdo 1187 m n.p.m.

* Szare Berdo 1108 m n.p.m.

Połonina Wetlińska jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Bieszczadach, roztaczają się stąd rozległe widoki i znajduje się tu najwyżej położone bieszczadzkie schronisko: "Chatka Puchatka" (1228 m n.p.m.), usytuowane tuż pod Hasiakową Skałą.

Połonina Wetlińska i sąsiedni Smerek nazwy swe wzięły od leżących u ich stóp wsi, a nadali je kartografowie austriaccy. Jednak szczytowe połoniny należały także do wsi Jaworzec, Zatwarnica, Berehy Górne i jeszcze w okresie międzywojennym masowo wypasano tu woły i jałówki. Według legendy wszyscy właściciele wsi wyjechali rano konno ze swoich dóbr i tam gdzie się spotkali wytyczono granice, jednak dziedzic z Hulskiego zaspał (inna wersja mówi, że przegrał pastwiska w karty) i dlatego mieszkańcy Hulskiego paśli swoje bydło na Otrycie.

Źródło. Bieszczady Wysokie. Panoramy widokowe, schematy szlaków turystycznych. Agencja Wydawnicza WiT, Piwniczna-Zdrój 2000.